YusufMacit.net

İslam düşüncesine göre varlıklar yaratılıştan kutsaldır. Yüce Allah, yerde ve gökte, görünen görünmeyen pek çok varlık yaratmıştır. Göklerde ve yerde ne varsa hepsi Allah’ı tespih etmektedir (Hadîd 57/1). Ne var ki biz insanlar, onların tespihlerini anlayamıyoruz (İsrâ 17/44). Küçüğünden büyüğüne, bütün varlıkların, fizikî kıymetinin ötesinde Yazının devamını oku »

İnsan, sonsuza yönelik fitrî bir duygu taşır; bu sebeple dünyada kendisini hem zaman, hem mekân, hem de şartlar itibariyle zindanda hisseder. Kim vicdanını dinlese, onun “ebediyet, ebediyet” dediğini duyacaktır. Eğer ona bütün bir kâinat mülk olarak verilse bile, mademki sonludur, dolayısıyla o yine sonsuzluk isteyecektir. Yazının devamını oku »

Myanmar’ı vuran Nergis kasırgasının ardından Çin’in güneybatısında meydana gelen 7,8 büyüklüğündeki depremde ölenlerin sayısı sürekli artmaktadır. Depremin merkez üssü olan Wenchuan bölgesinde, binlerce kişinin enkaz altında kaldığı sanılıyor. Ajansların verdiği bazı bilgiler şöyle: Yazının devamını oku »

Hayatlarını evlatları için feda eden iki kutsal varlık, anne ve babadır. Ve hayatın önemli gerçeklerinden biri de, anne-babanın evlatlarına karşı hissettikleri şefkat duygusu ve onların bu şefkatine karşılık kendilerine hürmet etme görevidir. Evet bu, insani değerlerini kaybetmeyen her bir evladın üzerine farz bir görevdir.  Bu görev, o fedakârlara samimiyetle hürmet ve hizmet etmek, rızalarını kazanmak ve kalplerini hoşnut etmektir. Yazının devamını oku »

Rızık, Allah’ın canlılara yiyip içerek yaşamaları için lütfettiği nimetlerdir. Her canlının hissesi, nasibi, Allah (cc) tarafından yaratılır.  Allah’a inanan insan O’nun “razzak” ismine de inanır.  “Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki, onun rızkı Allah’a ait olmasın” (Hûd,11/6) Herkes, kendisi için takdir edilen rızkını yer, hiç kimse bir başkasının rızkını yiyemez. Kimse kendisi için takdir edilen rızkını yemeden ölmez. Yazının devamını oku »

İsraf, maddî-manevî her türlü servet ve imkânın boşu boşuna harcanmasıdır ve haramdır. Bu sebeple akıllı Müslümanlar “Faydasız söz, iş ve davranıştan kaçınırlar” (Müminun, 23/3) “Kendilerini ilgilendirmeyen şeyleri terk ederler” (Tirmizi, Züht, ll). “Harcadıklarında ne israf ne de cimrilik ederler. Onların harcamaları, bu ikisi arası dengeli bir harcamadır” (Furkan, 25/67) Yazının devamını oku »

Hz. Muhammed (as.) daha dünyaya gelmeden önce babası vefat etmişti; 6 yaşındayken de annesini kaybetti. Böylece alması gereken aile eğitimini de almamış oldu. Ümmî idi, yani okuması yazması yoktu. İki kısa seyahat dışında Arap Yarımadası dışına çıkmadı. 25 yaşında iken, Hz. Hatice ile evlendi ve 25 yıl bu mübarek hanımla yaşadı. Yazının devamını oku »

Emanet Arapça bir kelimedir ve îman ile aynı kökten gelir. İnsanın emin, güvenilir ve itimat edilen kimse olması yani kendisine maddi veya manevi her hangi bir şeyin gönül rahatlığı ile korkusuz bir şekilde teslim edilebilir ve istendiği zaman da eksiksiz alınabilir bir şekilde bulunmasını ifa eder. Yazının devamını oku »

Hz. Ömer, peygamberliğin 6. yılında Müslüman oldu. O günlerde Müslümanların sayısı henüz 70-80 kişi kadardı. Hz. Ömer, önceleri İslâm’a karşı aşırı tepki göstermekteydi. Bu tavrını o, Hz. Muhammed (as.)’ı öldürmeye kadar da götürdü. Gerekçesi, peygamber tarafından dedelerinin dininin inkâr edilişi ve insanlardan tapındıkları putları terk etmelerinin istenmesiydi. Bu düşünceyle Ömer, Yazının devamını oku »

Namazda hûşu’

Hûşu’ (ve hudû’) namazın sırrı ve ruhudur. Âlimler “hudû’ namazdaki şekilsel saygı, hûşu’ ise, gönüldeki manevi ve ruhi saygıdır” derler. Nitekim Hz. Peygamber, birinin namazdaki halini “Eğer onun kalbinde huşû olsaydı, dış organlarında da huşû (sükûnet, saygı hali) olurdu” sözleriyle değerlendirmiş, Yazının devamını oku »

Sigara hakkında görüş belirten âlimlerin çoğu sigaranın haram olduğunu ifade etmişlerdir.Sigaranın sebep olduğu çeşitli rahatsızlıklar; ailevî, iktisadî ve içtimaî problemler vardır. Yazının devamını oku »

Tadil-i Erkâna Riayet

Ta’dîl-i Erkân(=Rükünlerin hakkını vererek namaz kılmak), namazlarda özellikle rükûda, kavmede (yani rükûdan kalktıktan sonra ayakta durmada) secdelerde ve celsede (yani iki secde arasında oturmada) her ha­re­ket­ten son­ra bir miktar durmak ve bu hareketler arasında hareketsiz kalarak kalkmayı eğil­me­­den ayırmaktır. Yazının devamını oku »

Al­la­h cc., ilk in­san­dan iti­ba­ren, top­lum­la­ra ki­tap­lar gön­der­miş­tir. Bun­lar ba­zan kü­çük say­fa­lar­dan iba­ret ki­tap­çık­lar olur­ken, ki­mi za­man da Kur’an gi­bi kâmil an­lam­da ki­tap­lar ola­rak gel­miş­tir. Kur’an, kelime olarak, “toplamak, okumak, bir araya getirmek” mânalarına gelir. Yazının devamını oku »