YusufMacit.net

Allah(cc), peygamberi Musa aleyhisselâma hitap edip,
“Ey Musa! Filân mahallede, bizim dostlarımızdan biri vefât etti. Git onun cenazesi ile ilgilen” buyurdu.
Hazret-i Musa, emredilen yere gitti. Oradakilere:
-Bu gece, burada vefat eden Allah(cc)’ın dostlarından biri var, onun için geldim, deyince:
-Ey Allah’ın peygamberi! Hakk dostlarından hiç kimse vefât etmedi. Ama filân evde zamanını kötülüklerle geçiren fâsık bir genç öldü. Hayatını kötülük içinde geçirdiği için hiç kimse onu defnetmeye yanaşmıyor, dediler. Musa aleyhisselâm:
-Ben onu arıyorum, buyurdu. Gösterdiler.
Hazret-i Musa, o cenaze evine gitti. Rahmet meleklerini gördü. Ayakta durup, ellerinde rahmet tabakları olup, Allah(cc)’ın rahmet ve lütfunu saçıyorlardı. Hazret-i Musa, yüce Allah’a yalvardı:
-Ey Rabbim! Sen buyurdun ki, o “Benim dostumdur”. Fakat insanlar onun fâsık ve günahkâr olduğunu söylüyorlar. Hikmeti nedir?
Allah(cc):
“Ey Musa! İnsanların onun için fâsık demeleri doğrudur. Ama günahından haberleri var, tövbesinden haberleri yok. Benim bu kulum, seher vakti tövbe etti. Bizim huzurumuza sığındı. Ben ki, Allah’ım! Onun sözünü ve tövbesini kabul ettim. Ona rahmet ettim ki, böylelikle bu dergâhın ümitsizlik kapısı olmadığı anlaşılsın! buyurdu.
TÖVBEYİ TEHİR ETMEMEK gerekir
Bir veli, otuz senelik terziye sormuş:
-Neden hala tövbe etmiyorsun da, günahlı hayata devam ediyorsun?
-Nasıl olsa demiş terzi, can boğaza gelinceye kadar tövbenin vakti var. O zaman tövbe eder, kurtulurum. Allah dostu sormuş
-Sen kaç senedir terzilik yapıyorsun?
-Otuz senedir.
-Bu kadar zaman içinde en çok elin neye alıştı.
-Makasla kumaş kesmeye:
Allah dostu bu defa şunu sormuş:
-Canın boğaza geldiği anda eline bir makas verseler yine kolayca kumaş kesebilir misin?
Omuzlarını silkmiş otuz senelik terzi:
-Öylesine korkulu anda kumaşı doğru kesemem ki?
Allah dostu taşı gediğine koymuş:
-Peki, otuz senedir yaptığın bir işi doğru yapamıyorsun da, ömründe hiç yapmadığın tövbeyi nasıl yapacaksın o anda?
Evet… Biz ne yapıyoruz? Can boğaza geldiği zaman üzerimize düşen vazifeyi tam anlamıyla yapabileceğiz mi? Düşünmeye değer… Çünkü her gün insanlar bir bir ölüyor. Sırası gelen gidiyor. Evet, sıra ile gidiyor… Herkes ölüyor.

Dr. Yusuf Macit
Halk Gazetesi